وبلاگ

۳۰ جدی ۱۳۸۹ خورشیدی، برابر با ۲۰ جنوری ۲۰۱۱ میلادی

کابل ـ افغانستان

گزارشگر: فروزان آرزو

یکسالِ دیگر از دشواریهای زندگی اجتماعی، اقتصادی و سیاسیِ جامعۀ ما به سر رسید. کشورِ ما در سالی که گذشت، یکی از مهمترین دوره های حیاتِ خویش را سپری کرد. در پهلوی آن که باروت و تفنگ، خون و اشکِ هموطنانِ ما را جاری ساخت، غربت و فقر، خشمِ طبیعت و بدشانسیِ سرنوشت سازِ سیاسی نیز، به این دردها افزود. «بلای انتحاری»، یکی از دردبارترین پدیده های شومِ تحمیل شده بر مردمِ ماست، که قربانیانِ زیادی را باعث گردیده و افغانستان را به میدانِ جنگِ تحمیلیِ غیرِقابلِ برداشت مبدل کرده است. نبودِ امنیت، بزرگترین تشویشِ روانی ـ اجتماعی جامعۀ ماست. با وجودِ حمایتِ بی سابقۀ جامعۀ بین المللی، امنیتِ فردی و امنیتِ اجتماعی، به عنوانِ ضرورتِ نخستین باقی مانده است. کمبودِ مدیریتِ سالم و کارا و نبودِ شفافیت و حسابدهی، از عواملِ عمدۀ این نابسامانیها است. افغانستان، از کشورهایی است که بالاترین جایگاه را در سطحِ جهان، در تولید و قاچاقِ موادِ مخدر، فسادِ اداری، جنایتهای سازمان یافته، تخطیهای حقوقِ بشر و ناهنجاریهای اقتصادی و فرهنگی، داشته است. تصور میشود که جامعۀ جهانی و دولتِ افغانستان، برای رفعِ این چالشهای مهم، که به گونه یی، عوامل و عواقبِ بین المللی را در قبال دارد، موفق نبوده است. واقعبینانه خواهد بود اگر گفته شود در سالِ گذشته، در کنارِ این چالشها، انکشافهایی نیز رونما گردیده است؛ ولی نبودِ میزانِ توسعۀ اجتماعی و چالشهای آن، هرنوع تغییرِ مثبت را کمرنگ و نامحسوس گردانیده است.

با آن که شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشرِ افغانستان، نیز از این مشکلاتِ متعددِ اجتماعی متأثر بوده است، در پهلوی سایرِ سکتورهای اجتماعی، نقشِ خویش را بازی کرده و جایگاه خویش را دریافته است. ناگفته پیداست که این معضلاتِ اجتماعی، بالای شانه های نهادهای جامعۀ مدنی سنگینیِ ویژه یی داشته است؛ چه، جامعۀ مدنی بدونِ دولتِ مدنی، که کارایی اجتماعی اش را ثابت نماید، بی معنا میشود.

به همین بهانه، ششمین مجمعِ عمومیِ شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشرِ افغانستان، در پنجشنبه ۳۰ جدی ۱۳۸۹ خورشیدی، برابر با ۲۰ جنوری ۲۰۱۱ میلادی، در هوتلِ انترنشنل کلپ، با حضورِ نمایندگانِ بیش از ۸۵ نهادِ عضو و دبیرخانۀ شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان، از کابل و دفاتر ساحوی، تدویر گردید.

نخست، برنامه با تلاوتِ آیاتی از قرآنِ مجید، توسطِ محمد اسماعیل ذکی، هم آهنگ کنندۀ شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر در زونِ مرکز، آغاز گردید.

سپس، محمد نعیم نظری، هم آهنگ کنندۀ شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر، ضمنِ اظهارِ سپاس از حضورِ گرمِ اشتراک کنندگان، به ارایۀ گزارشِ مختصر از فعالیتهای شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر، در سالی که گذشت، پرداخت.

وی، گزارشِ کارکردهای شبکه را در سه ساحۀ کاریِ کلیدی (ساحۀ هماهنگی، ساحۀ ظرفیت پروری و ساحۀ دادخواهی)، گنجانیده بود.

آقای نظری، در رابطه به کارکردهای شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر افغانستان، در ساحۀ هم آهنگی، به نکاتِ زیر، اشاره نمود:

– گشایشِ دفترِ ساحه یی شبکه در ولایتِ باستانی بامیان، که مناطقِ مرکزیِ کشور را تحتِ پوشش قرار داده است؛

– تکمیل شدنِ ساختارهای دموکراتیک این شبکه در چهار زونِ کاری، از طریقِ راه اندازیِ مجمعِ عمومی؛

– حضور در نشستها و شریک ساختن استراتیژی شبکه، با بیش از ۲۸۴ نهادِ ملی و بین المللی، به منظورِ بسترسازی جهتِ جلبِ حمایتها و همکاریها، از فعالیتهایی است، که برای تداومِ فعالیتهای شبکه، خیلیها مهم پنداشته میشود؛

– در فاصله بینِ مجمعِ عمومیِ پنجم و ششمِ شبکه، نمایندگانِ شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشرِ افغانستان، ۱۱ سفرِ بین المللی را انجام داده، که با نهادهای جامعۀ مدنی و حقوقِ بشرِ کشورهای نیپال، هند، هالند، انگلستان، ایتالیا و تاجکستان، در پیوند با حقوقِ بشر و جامعۀ مدنی، همکاریهای فعال صورت گرفته است؛

– در سطحِ نهادهای ملی، تفاهمنامه های همکاریهای مشترک، با کمیسیونِ مستقلِ حقوقِ بشرِ افغانستان و مجتمعِ جامعۀ مدنی، به امضا رسیده است، این تفاهمنامه ها، زمینه های مفیدِ شناخت و همکاری با این نهادها را فراهم نموده است؛

در ساحۀ ظرفیت پروری، شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشرِ افغانستان، با راه اندازی مباحثِ مهمِ ارزشی، از قبیلِ گفتمانهای حقوقِ مدنی ـ سیاسی و حقوقِ اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی، راه اندازیِ گفتمانِ تخصصی پیرامونِ صلح پروری، گذار از منازعه، مؤثریتِ قانونِ دسترسی به اطلاعات، جهتِ شکلگیریِ شهروندِ آگاه در جامعۀ دموکرات، حقوقِ زنان، کودکان و سایرِ گروههای آسیب پذیر، از کارکردهای مهمِ شبکه به شمار می آیند.

در زمینه های مضمونی نیز، شبکه توانست کارهای با اهمیتی را راه اندازی نماید. در سالِ گذشته، شبکه توانست پنجاه تن از آموزگارانِ حقوقِ بشر را پنج زونِ کشور، در پیوند با «منازعه» با استفاده از «دستنامۀ آموزشیِ گذار از منازعه»، آموزش دهد و مکتبِ تابستانی را برای آموزگارانِ حقوقِ بشر، به اشتراکِ متخصصین برجستۀ بین المللی، راه اندازی نماید. درین سال، شبکه، «دستنامۀ آموزشیِ گذار از منازعه» را به زبانِ فارسی دری، چاپ کرد؛

ـ اعضای شورای ولایتیِ کابل و منسوبینِ بخشِ حقوقِ بشر و جندرِ وزارتِ امورِ داخله، از سوی شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر، در پیوند با مفاهیمِ جندر، حقوقِ بشر و جامعۀ مدنی، آموزش دیده اند؛

ـ در هماهنگی با وزارتِ کار و امورِ اجتماعی، برنامه های آموزشیِ گسترده یی، در پیوند به قانونِ کار، در ولایتهای بلخ، هرات، ننگرهار و کابل، برای نمایندگانِ نهادهای مختلفِ دولتی و غیرِدولتی، راه اندازی گردیده است؛

ایجادِ شبکۀ فرهنگی و گفتمانِ مستمر میانِ جوانان، در ساختارِ شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر: این شبکه، در هماهنگی با دانشگاههای کابل، هرات، بلخ، بامیان و جلال آباد، تا کنون به تعدادِ ۶۸ گفتمانِ ارزشمند را در پیوند با مسایلِ حقوقِ فرهنگی راه اندازی نموده است، که در مجموعِ این گفتمانها،۱۴۵۰ تن از جوانانِ دانشگاهی اشتراک نموده اند.

آقای نظری، در ساحۀ دادخواهی، از فعالیتهای زیر، نام برد:

تهیۀ مسودۀ قانونِ دسترسی به اطلاعات، در شهرِ مزارِشریف، راه اندازیِ کمپاین برای کاهشِ خشونتهای خانواده گی در شهرِ هرات، تهیه و بازتابِ ۲۵ اعلامیه و پیام از آدرسِ این نهاد در رسانه های ملی و بین المللی، نشرِ شش شماره مجلۀ انگاره، نشر هفتاد و دو صفحۀ ویژه در هفته نامۀ کلید، پخشِ پنج برنامۀ مستمرِ رادیویی، نشرِ مستمرِ مقاله ها، تحلیلها، اخبار و گزارشها در ویب سایتِ شبکه، به زبانهای فارسی دری، پشتو و انگلیسی، گسترشِ برنامه های رادیویی (برنامۀ رادیویی «صدا»، برنامۀ رادیویی «نگاه ژرف»، برنامۀ رادیوییِ «فرهنگ و جوانان»، برنامۀ رادیوییِ «راه نو» پیرامونِ کاهشِ خشونتهای خانواده گی، از شهر هرات، برنامۀ رادیویی «دسترسی به اطلاعات»، پیرامونِ حقِ دسترسی به اطلاعات، از شهرِ مزارِشریف)، راه اندازیِ کنفرانسهای مطبوعاتی از آدرسِ کمیتۀ تدوینِ اعلامیه ها و پیامهای شبکه، حضورِ اعضای کمیتۀ تدوینِ اعلامیه ها و پیامهای شبکه در بیش از ۵۰ برنامۀ رادیویی و تلویزیونی، عضویتِ این شبکه به عنوانِ یک عضوِ فعال و کارا در شورای عالی رسانه ها، عضویت در کمیسیونِ نظارتِ از تطبیقِ قانونِ کار، عضویت در شورای توانمند سازی سکتورِ خصوصی و جامعۀ مدنی، اشتراکِ فعال و کارا در جرگۀ مشورتی صلح و نشستهای مشورتی پیرامونِ کنفرانسِ کابل و دهها مورد دیگر، که به دلیلِ وقتِ کم، به آن نمیپردازیم، از مواردی اند که اثرگذاریهای شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر را تثبیت میکنند.

در اخیر، آقای نظری، از نپرداختن به «دستنامۀ آموزشیِ حقِ کودک»، یاد نمود و گفت به دلیلِ تورمِ کاری و نبودِ امکاناتِ مالی، این دستنامه از نشر باز مانده است.

سپس، خانم نسیمه ازکیا، هم آهنگ کنندۀ شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوق بشر در زونِ شمال و شمالشرق، به کارکردهای مؤسسه درین زون پرداخت.

وی، از هماهنگیِ فعالیتهای این زون با دولت، کمیسیونِ مستقلِ حقوقِ بشرِ افغانستان، دانشگاهها و دیگر نهادهای مدنی، به عنوانِ مهمترین فاکتور، جهتِ تعمیمِ بخشی از مفاهیمِ حقوقِ بشر، پرداخت و از مواردِ زیر یاد نمود:

تمرکز روی مقولۀ دسترسی به اطلاعات و تدویرِ دو سمپوزیمِ گسترده به این منظور، شکلگیریِ گروه کاری و کار روی مسودۀ قانونِ دسترسی به اطلاعات، تمرکزِ برنامه های ظرفیت پروری به ولایات و نقاطِ دوردست، حضور در برنامه های مهم و استراتیژیکِ دولت، عضویت در کمیتۀ مشورتی ریاستِ کار و امورِ اجتماعیِ ولایتِ بلخ به خاطرِ تطبیقِ قانونِ کار، راه اندازیِ برنامه های مشورتی و هماهنگی میانِ نهادهای جامعۀ مدنی در ولایتِ بلخ، تدویرِ گفتمانهای ارزشی روی مسایلِ مهمِ حقوقِ بشر، برگزاریِ جلسات میانِ دانشجویان، راه اندازیِ برنامه های ماهوار «شبکۀ فرهنگیِ جوانان»، سهم و اشتراکِ دوجانبۀ شورای ولایتی بلخ و این شبکه در برنامه های همدیگر و هماهنگی و همکاری با رسانه های ملی و بین المللی.

سپس، کاوه سحاب، عضوِ گروه کاریِ مسودۀ قانونِ دسترسی به اطلاعات، در رابطه به چگونگیِ کار روی این مبحث، گزارشِ مفصلی ارایه نمود.

وی، هدف از کار روی مسودۀ قانونِ دسترسی به اطلاعات را تأمینِ حقِ دسترسی به اطلاعات دانست و گفت مطابق با اصول و معیارهای پذیرفته شده، اطلاعاتِ لازم در مواردِ عامه، باید در اختیارِ عموم گذاشته شود؛ تا بسترِ قانونیِ دسترسیِ بدونِ تبعیضِ شهروندان به اطلاعاتِ تحتِ کنترلِ نهادهای دولتی، همخوان با منافعِ عمومی فراهم گردد؛ که از این رهگذر، زمینۀ بصیرت، آزاداندیشی، شفافیت، پاسخگویی و تحکیمِ مردم سالاری در اداراتِ کشور و مسایلِ مرتبط به آن به وجود آید.

در ادامه، کاوه سحاب، پیرامونِ اصولِ هشتگانۀ این مسودۀ پرداخت و هر مبحث را به تفصیل باز نمود. اصولِ مذکور عبارتند از: اصلِ اول، رویکردِ «افشای حدِاکثر»، که مهمترین اصلِ حاکم بر قانونِ آزادیِ اطلاعات می باشد، اصلِ دوم، «تسهیلِ روندِ دسترسی به اطلاعاتِ دولتی برای شهروندان»، اصلِ سوم، «الزام به انتشار»، اصلِ چهارم، «تقویتِ حکومتِ باز »، اصلِ پنجم، «مقابله با فرهنگِ پنهانکاری»، اصلِ ششم، «استثناها»، اصلِ هفتم، «هزینه ها»، اصلِ هشتم، «حمایت از هشدار دهندگان».

سپس، آقای سحاب، به پرسشهایی که از سوی شرکت کننده گان مطرح گردید، پاسخ ارایه کرد و تمامیِ شرکت کننده گان، بارِ دیگر، از این عملِ مبتکرانۀ دبیرخانۀ شبکه و گروه کاری، قدردانی نمودند.

بعداً، داکتر نعمت الله همدرد، هماهنگ کنندۀ شبکه در زونِ شرق، پیرامونِ کارکردهای شبکه در آن زون، گزارشی را پیشکش کرد.

آقای همدرد، در گزارشِ خویش، از تدویرِ مجمعِ عمومیِ شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر در زونِ شرق، گسترشِ برنامه ها در ولایتهای دوردست، مثلِ نورستان، راه اندازیِ گفتمانها و کارگاهها پیرامونِ مسایلِ مهمِ حقوقِ بشر و منازعه، حضور در رسانه های ملی و محلی به منظورِ بحث روی مسایلِ داغِ روز، اخذِ تقدیرنامه ها از آدرسهای مهمِ دولتی و جامعۀ مدنی، که به پاسِ کارِ مؤثرِ شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر در زونِ شرق، برای مسؤولینِ دفترِ ساحوی شبکه در آن زون تقدیم شده است، حضور در کمیته های مهمِ دولتی و غیرِدولتی و تدویرِ گفتمانهای فرهنگی درین زون، نام برد.

سپس، خانم عزیزه خیر اندیش، هماهنگ کنندۀ شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر در زونِ غرب، به گزارش از فعالیتهای شبکه در آن زون، پرداخت. خانم خیراندیش، اجرای بعضی از برنامه های مشترک میانِ نهادهای مدنی، راه اندازی نشستهای هماهنگی میانِ نهادهای جامعۀ مدنی، حضور در برنامه های دولت، تدویرِ گفتمانها و کارگاههای ارزشمند برای دانشجویان، پیشبرد و راه اندازیِ برنامه های کاهشِ خشونتِ خانواده گی، چاپ و نشرِ کتابِ «خشونتهای خانواده گی، عوامل و راهکار های مقابله با آن»، ارایۀ تحلیل از وضعیتِ زنان درین زون، شناسایی ساختارها و آدرسهای ذیدخل و راه اندازیِ گفتمانهای شبکۀ فرهنگیِ جوانان را از کارکرد های مهم این بخش، شمرد.

سپس، خانم خالده خرسند، مسؤولِ بخشِ رسانه ها در زونِ غربِ شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر، گزارشِ مفصلی را پیرامونِ برنامه های کاهشِ خشونتهای خانواده گی، ازقبیلِ راه اندازیِ برنامه های آموزشی، گفتمانها و برنامه های رادیویی در زونِ غرب، پیشکش کرد.

در بخشِ دیگر، آقای محمد اسماعیل ذکی، هماهنگ کنندۀ برنامه های شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر در زونِ مرکزی، گزارشِ منسجمی را پیرامونِ برنامه های شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر در زونِ مرکزی، پیشکش کرد.

وی، از تکمیل شدنِ ساختارهای شبکه در زونِ مرکزی، راه اندازیِ برنامه های مشترک با یوناما و کمیسیونِ مستقلِ حقوقِ بشر، ایجاد هماهنگیِ بیشتر میانِ نهادهای جامعۀ مدنی، تدویرِ برنامه های ظرفیت پروری برای نهادهای عضو، راه اندازیِ گفتمانهای مثمر برای شبکۀ فرهنگیِ جوانان، تقدیرِ دبیرخانۀ زونِ مرکزی شبکه از سوی مهمترین آدرسهای دولتی و نهادهای بین المللی، به خاطرِ کارکردِ مؤثر، تبدیل شدنِ این مرکز به مهترین آدرسِ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر در مناطقِ مرکزیِ کشور، عضویت در کمیته های مهمِ دولتی و غیرِدولتی، جلوگیری از ازدواجهای اجباری، نظارت بر روندِ انتخابات در زونِ مرکزی، نظارت بر روندِ اخذِ امتحانِ کانکور در شهرِ بامیان و دههای موردِ دیگر، به عنوانِ مهمترین کارکردهای دفترِ شبکه در زونِ مرکزی، یاد کرد.

بعداً، آقای حشمت الله رادفر، مسؤول و مجری برنامه های رادیوییِ «صدا» و «نگاه ژرف» در رادیو صبح بخیر افغانستان، به گزارشدهی پیرامونِ برنامه های رادیویی شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر پرداخت و اهداف و ساختارهای این برنامه های رادیویی را توضیح داد.

وی، از تهیه و نشرِ بیش از ۵۰ برنامۀ رادیویی صدا، در گسترۀ مسایلِ وابسته به جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر، خبر داد و در رابطه به برنامۀ رادیوییِ «نگاه ژرف»، که مباحثِ ارزشمندی را پیرامونِ حقوقِ بشر و حقوقِ بشرخواهانۀ بین المللی به راه انداخته است، معلومات ارایه کرد. آقای رادفر، گفت: در مجموعه برنامه های «نگاه ژرف»، که از ماه اگستِ سالِ ۲۰۰۹ توسطِ شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر و رادیوی صبح بخیر افغانستان راه اندازی شده، مطالبِ ارزشمندی در هر ۱۵ روز یکبار تهیه و نشر میشود؛ در این برنامه ها، به تحلیلِ گفتمانهای ارزشی در پیوند به حقوقِ بشر و حقوقِ بشرخواهانۀ بین المللی، میپردازد. تا اکنون، ۲۳ مورد از این رشته برنامه ها تهیه و نشر شده و به جرئت میتوان ادعا کرد، که برای نخستین بار، مباحثِ جدی در پیوند با رعایتِ قوانینِ بشردوستانۀ بین المللی در افغانستان، از ورای این برنامه ها مطرح شده و در راستای بالا بردنِ فهمِ عمومی در موردِ ارزشهای حقوقِ بشرخواهانۀ بین المللی، گامهای بلندی برداشته شده است.

آقای رادفر، گزارشِ مفصلی را پیرامونِ برنامه های رادیویی «فرهنگ و جوانان» نیز پیشکش کرد و گفت: برنامه های رادیویی «فرهنگ و جوانان»، مطالب و مباحثِ آموزنده و مؤثری را پیرامونِ حقوقِ فرهنگی و چالشهای فرا راه تأمینِ این حقوق، به نشر رسانیده است.

سپس، آقای ملک ستیز، مدیرِ برنامه های شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر، مبحثی را پیرامونِ ساختارهای شبکه مطرح کرد. وی، پیشنهاد کرد که بعد از این، مجمعِ عمومیِ شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر، در هردو سال یکبار برگزار گردد و ساختارهای شبکه، مانندِ کمیتۀ نظارت بر عضویت پذیری، کمیتۀ تدوینِ اعلامیه ها و پیامها و بورد مشورتی شبکه نیز، برای دو سال، در این ساختارها مسؤولیت بپذیرند. این پیشنهادات، با اکثریتِ آراء تصویب گردید.

بعداً، آقای نعیمِ نظری، هماهنگ کنندۀ شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر، دیدگاههایی را پیرامونِ ضرورتِ راجسترِ شبکه در وزارتِ اقتصادِ کشور، مطرح کرد، که موردِ حمایت و تأیید اشتراک کننده گانِ مجمع قرار گرفت. آقای نظری، گفت: در وزارتِ اقتصادِ کشور، برای ثبتِ نهادها، محدودیتهایی وجود دارد؛ یکی از این محدودیتها، نپذیرفتنِ اصطلاحاتی مانند «شبکه»، «مرکز»، «اتحادیه» و … در هنگام ثبت است. اگر قرار بر این باشد که ما شبکه را در آن وزارت، ثبت و راجستر کنیم، ناگزیر از تغییرِ نامِ «شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر»، به «مؤسسۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر» استیم، که در این صورت هم میتوانیم ماهیتِ کاری شبکه یی خویش را حفظ کنیم.

اشتراک کننده گان، پیشنهاداتِ مذکور را به اتفاق آراء پذیرفتند و گفتند که بعد از این میتوانیم زیرِ نامِ «مؤسسۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر» به فعالیتهای خویش ادامه دهیم.

در این مجمعِ عمومی، نماینده گانِ ۸۵ نهادِ مدنی، که تا کنون عضویتِ شبکه را کسب کرده اند، حضور داشتند.

بخشِ دیگرِ برنامه، دربرگیرندۀ انتخابِ افراد به نماینده گی از نهادهای شان، در ساختارهای شبکۀ جامعۀ مدنی و حقوقِ بشر بود. در این بخش، عده یی از شرکت کننده گان، خود و یا نمایندۀ دیگری از نهادِ خویش را در ساختارهای یاد شده، نامزد نمودند، که ازین میان، تعدادی که در ذیل مینگاریم، موفق شدند که طیِ انتخاباتِ شفاف و دموکراتیک، بلندترین آراء را به دست آورند و در کمیته ها و بوردِ شبکه، راه بیابند.

در اخیر، ضمنِ سپاسگزاریِ گرم از حضورِ تمامیِ نهادهای عضو، تقدیرنامه هایی از سوی دبیرخانۀ شبکه، به پاسِ خدمات و حضورِ متواترِ اعضای بورد، کمیتۀ نظارت بر عضویت پذیری و کمیتۀ تدوینِ اعلامیه ها و پیامهای شبکه، به اعضای این کمیته ها، تقدیم گردید و برنامه، بعد از صرفِ طعامِ چاشت، به پایان رسید.